Fundamentem powstałego w środku XIV wieku teatru nō poprzedni tradycyjne tańce, takie jako kagura, święty tany do wnętrza maskach; wywodzące się spośród Chin dworskie dyskoteka bugaku również gagaku także ludowe dengaku również przede wszystkim sarugaku, tany małp. Teatr nō wzniósł się na artystyczne wyżyny doskonałości zbyt sprawą Kan'ami Kiyotsugu (1333-1384), jako też jego syna Zeami Motokiyo. W granych wskroś trzech, przyodzianych we wspaniałe kostiumy aktorów sztukach nō, menu stanowiły dzielące się na pięć grup poematy, których treścią poprzedni opowieści o bogach, wojownikach, szaleńcach, kobietach oraz demonach. Z kiedy niekiedy w środku okresie Edo teatr nō stał się elitarną sztuką zastrzeżoną na rzecz samurajów.
Mimo owo na początku XVII wieku tancerka, niejaka Okuni (1572?-1613), zademonstrowała mieszkańcom Kioto inny sposób tanecznego dramatu. Ów modła teatralna, którą nazwano kabuki zdobyła do wnętrza okresie Edo błyskawiczną popularność. Później natomiast siogunat zabronił kobietom występowania na scenie, w środku związku spośród czym do wnętrza kabuki wszystkie role odgrywali mężczyźni. Tym co odróżnia poruszające bieżące sprawy kabuki od chwili nō jest ekspresja, szybka akcja, krzykliwe kostiumy oraz ozdoby także efekty specjalne. Kabuki stanowi podobnie podstawę na rzecz jednego spośród najlepszych na świecie teatru lalek bunraku. Przez stulecia teatr oraz pląsy poprzedni ze sobą nierozdzielnie związane. Obecnie wzorowany na kabuki sztampowy tany japoński, oraz wtedy nihon buyo, uprawiają przede wszystkim kobiety. Zachowały się ponadto tradycyjne tany ludowe, pośród których w szczególności słynne są te spośród wyspy Sadō. Współcześnie dużym uznaniem cieszy się zespół baletowy oraz pląsy nowoczesny, wewnątrz którym międzynarodową sławę zyskał butōh, stworzony wskroś choreografa Hijakatę Tatsumiego (1928-1986).