Fundamentalny oddziaływanie na wyznanie shintō dodatkowo narodową identyczność Japończyków wywarły dzieła pochodzące spośród VIII wieku, Kojiki (Kronika dawnych wydarzeń) plus Nihon shoki (Kronika japońska), do wnętrza których perypetie przenika się spośród mitami. W tym samym czasie powstało także Man'yōshū (Dziesięć tysięcy liści), będący zbiorem czterech także pół tysiąca wierszy, zwłaszcza w środku formie krótkich pieśni tanka, autorstwa cesarzy, arystokratów także zwykłych ludzi. Okres Heian ok. 1000 roku, był kiedy niekiedy w szczególności wielkiego rozwoju literatury. Wówczas owo powstały najstarsze formy powieściowe świata, tudzież wobec tego nikki (pamiętniki) również monogatari (opowieści). Najwybitniejsze spośród nich są dziełem dam cesarskiego dworu: Sei Shōnagon autorki Makura-no sōshi (Notatnik osobisty) plus Murasaki Shikibu, której składająca się spośród 54 rozdziałów publikacja Genji monogatari (Opowieść o księciu Genji) zaliczana jest aż do światowej klasyki literatury.
Później nastąpił zanik literatury, która począwszy od czasu XIV wieku na wskroś czwórka stulecia znajdowała się wewnątrz cieniu wojny. Mimo owo jedna spośród nich pośród rodami Taira dodatkowo Minamoto stała się inspiracją aż do stworzenia klasycznego dzieła Heike monogatari (Opowieści o rodzie Heike). Ów napisany prozą poemat wykorzystał z kolei Zeami Motokiyo (1363-1444) aż do pisania swych poruszających dramatów na rzecz teatru nō. W okresie Edo zasłynął w szczególności Chikamatsu Monzaemon (1653-1725), konstruktor obyczajowych tragedii również dramatów historycznych na rzecz teatru kabuki, jako także lalkowego bunraku. W tym samym czasie tworzył Ihara Saikaku (1642-1692), spod włosy którego wyszły popularne opowieści satyryczne traktujące o czarnych charakterach spośród ukiyo innymi słowy Przepływającego świata. Wtedy ponadto powstały najwybitniejsze dzieła poezji haiku, którą aż do doskonałości przywiódł podróżujący samuraj dodatkowo wierny zen Matsuo Bashō (1644-1694). Do pozostałych mistrzów gatunku należą: Yosa Buson (1716-1784) plus Kobayashi Issa (1763-1828).
Otwarcie się Japonii na glob wewnątrz okresie Meiji, wywarło oddziaływanie ponadto na literaturę, która czerpała zachodnie wzorce. Szczególnie dużą popularnością cieszyły się realistyczne nowele także powieści takich pisarzy, w charakterze Mori Ogai (1862-1922), Sōseki Natsume (1867-1916), Ryūnosuke Akutagawa (1892-1927) oznacza to Nagai Kafū (1879-1959), autora sentymentalnych opisów ginącego Przepływającego świata. Po II wojnie światowej nastąpił odrodzenie literatury japońskiej, której twórcy zdobyli ogólnoświatowy rozgłos. Do najwybitniejszych należą: Jun'ichirō Tanizaki (1886-1965) (Siostry Makioka), Mishima Yukio (1925-1970) (Morze płodności), Kōbō Abe (1924-1993) (Czwarta epoka, Kobieta spośród wydm), Shūsaku Endō (1923-1996) (Samuraj) plus laureaci Nagrody Nobla: Kawabata Yasunari (1899-1973) (Kraina śniegu, Tysiąc żurawi, Głos góry) plus Ōe Kenzaburo (1935-) (Sprawa osobista). Manga, oraz wobec tego japoński komiks, jest na rzecz wielu najsłynniejszym symbolem współczesnej sztuki Kraju Wschodzącego Słońca.